Pesten

Vanmorgen werden we bij de voorpagina geconfronteerd met een zelfmoord van een 14-jarige die gepest werd,........Carrie werd onmiddellijk de tijd weer in gecatapulteerd.

Ook ik ben fel gepest geweest, toen ik 14 was,.......ik was geen hippe meid, droeg een bril met dikke glazen, had flaporen, felle acné, ik was dus de "echte" Sarah :-) en ik droeg geen hippe merkkledij, omdat mijn ouders daar geen budget voor hadden, tuurlijk wilde ik wel een jeans van "Chippie" een trui van "Best Company" ja, Carrie is van de Millet generatie.

Aangezien ik toen gigantisch verlegen was en knalrood werd als er me iets gevraagd werd, bleek ik het mikpunt van pesterijen,.....waarom ze me niet gewoon met rust lieten en negeerden is me tot vandaag nog steeds de vraag, maar de populaire meisjes vonden het blijkbaar leuker om me uit te schelden, mijn gerief te verstoppen of me te bekladden,........

En dat bekladden, dat is een moment dat me nog steeds heel helder voor de geest staat,........ik woonde op 5 min stappen van school en stapte na school gewoon richting huis, waar ik werd opgewacht door de populaire die uit de inham van de kleuterschool sprongen om nivea, uw weet wel de blauwe pot in mijn haar te smeren en de handen af te vegen aan mijn kleren,........huilend en compleet machteloos ben ik naar huis gerend,......

Hoe meer je het pesten probeert te negeren of vergeten, hoe hardnekkiger het blijft,......en ja, het heeft effect op me gehad,......ik isoleerde me steeds meer en meer op school en keerde meer en meer in mezelf, de enige uitlaatklep die ik me toestond was mijn sport, daar werd ik wel aanvaard, waarschijnlijk meer om mijn kwaliteiten dan om mijn persoonlijkheid, hoewel daar ook iemand rondliep die het vaak nodig vond om "hé flapoor" te roepen, tot mijn Louis (mijnen bompa)  het op zijn heupen kreeg en hem letterlijk en figuurlijk tegen de muur zette en dreigde om hem een pak slaag te verkopen als hij niet ophield,.......

Het pesten op school hield op, toen ik tijdens de zwemles een van de populaire die me wilde ondertrekken zo in mijn greep had, ze was vergeten dat ik veel beter kon zwemmen dan zij en ik ze elke keer onder water hield tot ze het bijna letterlijk verzoop, tot een badmeester het in de gaten kreeg en ons allebei uit het water haalde.  Uiteraard moest ik me verantwoorden bij de directrice, die dan het volledige verhaal kreeg, waarna de populaire ophielden met me als mikpunt te beschouwen van hun frustraties.

Maar voor Carrie sleepte dit nog heel lang aan,........tot ik mijn bril verving door lenzen en de plastische chirurg mijn oren mooi corrigeerden en make-up ging gebruiken,.......de verlegenheid overwinnen was de laatste stap en de moeilijkste, maar het is me gelukt!!!!  En dat zelfvertrouwen dat groeit nog,  het enige positieve aan ouder worden.......

Wat er ook toe heeft bijgedragen, dat ik alles een plek kon geven, was het feit toen er een reunie georganiseerd werd, eerst wilde niet gaan, mijn middelbare schooltijd is niet mijn meest fijne uit mijn jeugd punt, maar iets dreef me toch,.......en oh dear,.........wat was het fijn om te zien, dat de populaire, zich een beetje hadden laten gaan en zonder diploma op de bank waren belandt samen met de vettige slierten op hun hoofd,.......velen herkenden me zelfs niet,........en van dat moment heb IK genoten!!!!!