Toen ik vrijdag 21.12.12 gewekt werd door de wekker, waren mijn eerste gedachten, we leven nog, de wereld is niet gestopt met draaien en moeten we ons klaarmaken voor de laatste dag paradijs van 2012.
Al snel werd mijn geest zich ook bewust van het feit dat het ook rapportdag was,.....die gedachte maakte mijn maag onmiddellijk in de knoop en liet me niet echt niet meer los,.....ook al kon in mijn verhaal kwijt aan enorm veel mensen, die ik ook wil bedanken om naar me te luisteren en ook de lezers hier die al weken mijn gezaag en frustraties van Chattheo aanhoren.
Gelukkig had ik nog genoeg werk om stevig te moeten doorwerken om mijn to-do lijst af te werken en het jaar opgekuist en netjes achter te laten. 's Middags had ik een lunch met "dikke Mike" op de agenda staan,....want als 2 rasechte Starbucks fans wilde we ons verlof inzetten met de heerlijke verwennerij van een latte caramel,..en een sandwich,.....en dat was een moment van ontspanning,....omdat we allebei onze zorgen konden delen. En dan merk je toch dat iedereen zijn zorgen en problemen heeft, niet alleen Carrie,....:-)
Na een lange lunch, restte me nog enkel mijn mailbox op te kuisen, iets wat dringend nodig was en wat ik steeds uitstel :-) om dan tijdig richting school te rijden. Hoe meer ik school naderde hoe meer mijn maag zich samentrok,........toen het mijn beurt was, was Big nog niet gearriveerd, gelukkig haalde hij het nipt,......het begon al snel verkeerd, aangezien Chattheo verplicht was om mee te komen, waarom een duidelijke communicatie via smartschool zo moeilijk is begrijp ik niet goed, kondig dat toch mee aan in de briefwisseling rond heel het rapportgebeuren, als ouders dan niet op de hoogte zijn dat wil zeggen dat ze de informatie niet goed hebben doorgenomen, maar dan de punten,........we gaan starten met het goede nieuws, Chattheo is 5% gestegen bijna 6, maar de punten blijven veel te laag, met een dikke buis voor wiskunde, hij scoort zelfs op de pure theorie, de definities dus, 3/15 terwijl hij ze kon,.......iets wat de juf in twijfel trok, met letterlijke uitspraken als, nu voel ik me aangevallen, want mijn testen zijn representatief. Iets wat ik ook niet in twijfel trek, maar van zo'n reacties word ik een beetje lastig,.....want volgens de klastitularis is het "gedrag" van Chattheo de oorzaak van zijn slechte punten, zijn onverschilligheid,..........en Carrie zegt, het andersom, mijn buikgevoel zegt me iets totaal anders en daar gaat geen enkele volgkaart die men nu gaat gebruiken verandering in brengen, noch iemand anders,...ik ga Chattheo laten testen, want blijkbaar is er een probleem, iets wat als ik eerlijk ben al langer aanvoel, wat het probleem juist is, daar kan ik mijn vinger niet opleggen,......maar daarvoor moeten we professionele hulp inroepen, want met de kennis die hij had, had hij makkelijk tussen de 65-70 moeten halen, wat trouwens de norm is :-). Ik ga volgende week het CLB inschakelen en daar hulp zoeken, want dit kan Carrie niet alleen,......
Veel tijd om teleurgesteld te zijn en neen, niet in Chattheo, meer in mezelf, mss had ik er meer kunnen uithalen, had ik niet want er stond nog een taxirit op de planning en een benefietavond,......iets wat je dan wel terug naar de essentie brengt, geniet van elke dag en maak je niet teveel zorgen want jij en je kind zijn gezond!!!! Ik had afgesproken om met mijn toenmalige schoolvriendin te gaan,.....en ook hier was het weer frappant dat de draad weer onmiddellijk werd opgepikt,.....op de benefiet zelf was het ondanks de reden waarom we er allemaal samen waren, gewoon een superfijn weerzien met allerlei ex-klasgenootjes en ex-leerkrachten, want blijkbaar zijn de Sisters L (een tweeling), ook in het onderwijs terecht gekomen,....en ook al hadden de Sisters alles mee,.....ten tijde van het secundair onderwijs, ze waren slim, getalenteerd, geliefd, mooi, sportief en een ontzettend warme thuis,........ook zij delen in de prijzen van de miserie die het leven soms brengt,....E heeft een kindje waarvan de levensverwachtingen miniem zijn en A, heeft zich moeten kaalscheren omwille van extreme haaruitval door stress,......en dan is hier de levensles voor Carrie,...jij hebt je deel al gehad, je geniet van het leven, maar doe het nog maar meer en stop met zoveel van jezelf te verwachten en te lopen stressen,......want het brengt niks op,.......en dit wordt dan meteen het goede voornemen voor 2013!!! Het jaar van de grote veranderingen :-).
En iets wat me nog bezighoudt is, waarom er zoveel mensen uit mijn verleden en dan bedoel ik echt mijn jeugdverleden, weer op mijn pad komen en waarom lijkt het alsof die 20jaar nooit voorbij gegaan zijn????
0 comments:
Post a Comment