Big

Big, ik moet met je praten,.....want dit voelt niet goed,........

Gisterenavond was je zoals te voorspellen viel, afstandelijk,......ik liet het wat passeren, was gaan sporten en laat terug van Chattheo op te pikken van het voetbal, je had een lekkere maaltijd voor ons klaargemaakt waarvoor dank,......maar ik was een beetje moe en eerlijk,.........ik kreeg de kriebels van je gedrag,......want het geeft aan dat ik mijn grieven niet tegen je kan uiten,.......en zoals je later in bed aanhaalde, ik was niet kritisch geweest, noch aanvallend,.....maar het kwam er wel op neer, dat je het gevoel krijgt niet goed te weten waar goed met te doen,........ook een zin waar het steeds op neerkomt,.......

Je vindt ons nog steeds niet " de Prestons" ondanks het feit dat je wel sorry zei omdat je het had gezegd, je vindt ons elks een individu,.......Jij bent Preston, ik ben Bradshaw en Chattheo is Berger,.......technisch gezien heb je gelijk,......maar dat houdt in voor mijn gevoel dat wij geen familie vormen en ook geen gezin, want als het erop aankomt zijn we dan toch individuen,.......het raakte me tot in het diepst van mijn Carrie zijn,.....want mijn wens en verlangen om naar buiten toe een gezin/familie te vormen is hiermee van de kaart geveegd,.....en hier hangen een aantal consequenties aanvast vind ik,......maar het is ook aan mij om jouw mening te respecteren,.......en ik zal ook nooit meer naar buiten treden als "de Prestons",........uit respect omdat jij vindt dat we het niet zijn,.......maar we staan als gezin wel geregistreerd bij de mutualiteit, want dat is/was voordeliger, inorde gebracht door iemand die ik ken en daar werkt, want normaal kan dit enkel voor "officieel" samenwonende.  En al onze financiën zijn samengeslagen,.......maar aangezien jij ons als individuen bekijkt vind ik dit dat ook geen optie meer,........en is mijn beslissing gemaakt,........onze rekeningen worden weer gesplits,........als je ons kan bekijken als gezin, wanneer er voordeel wordt uitgehaald, dan hoeft dat voor mij ook niet meer,..........

Neen, ik ben niet boos,.....eerder gekwetst in mijn ziel,.......en je bent erin geslaagd om iets in me te breken,.....iets kostbaars,.......en hopelijk besef je het wanneer je het niet meer ervaart of voelt.

Ook wat jouw gedrag betreft, wanneer we woorden hebben of zoals in dit geval een meningsverschil, want ruzie is er niet van gekomen,.....heb ik het absoluut gehad,.......5 jaar maak ik elke ruzie/woordenwisseling goed met soms tot op het zielige af pogingen,........wel dat hoeft niet meer voor mij,........en wil jij afstandelijk blijven,........ik ga niet meer als een klein kind bedelen om het goed te maken, noch voor aandacht,.......want dat is jammer maar helaas de realiteit,........het wordt tijd dat jij volwassen wordt,......en niet bij elke vorm van grief uit je dak gaat,........want ik wil mijn grieven kunnen uiten, jij kiest ervoor om dat niet te doen en alles te relativeren, wel ik doe dat niet meer, want dan word IK ongelukkig,.........en dat is iets wat ik niet meer toesta,.......en ik hoop dat ik het komende weekend sterk genoeg ben, om buiten te stappen en mijn zinnen te verzetten en niet in de val te trappen,........en enkel mezelf bezighouden,......met knutselen en ons huis weer decoreren,....