Wat ik vanmorgen ontdekte, is iets wat altijd de ver van mijn bedshow is geweest, iets wat ik nooit helemaal begrepen heb en zeker niet zou vinden bij mijn zoon,........want verminken is toch echt iets voor meisjes, maar niks is minder waar,.......
Blijkbaar heeft mijn zoon met een passer afgelopen weekend in zijn armen gekrast, de naam van zijn overleden nichtje, oma van zijn overleden oma, Tattie, dat mijn zus is en mama,.......wat er toen door me heen ging, was ongeloof, verdriet, angst, want dit is een uiting van emotioneel verdriet waar mijn zoon met zit,........en het doet me als mama pijn, te weten dat je kind zoveel verdriet heeft en het niet kan uiten, of verwerken,.....hij zelf doet het af als " het was maar om te spelen", maar daar trap ik niet in,......
Dit gaat dieper, dieper dan ik zou willen vrees ik,......het jaar 2006 (dood van ons sterretje, ik die op het randje van de dood balanceerde, dood van mijne Louis en de scheiding), heeft dieper op hem ingehakt dan ik ooit voor mogelijk heb gehouden en dat komt nu tot aan de oppervlakte.
Het deed zo'n pijn om te zien hoe emotioneel je kind in de knoop ligt,......zo erg dat ik hem niet kan helpen, heb de psychologe ingeschakeld die hem begleid heeft na onze scheiding,......die me echt serieus nam, in tegenstelling tot zijn vader die ik heb moeten inlichten omdat er terug therapie wordt opgestart en hij betrokken zal worden, zijn reactie deed me voor de verandering eens niet over mijne rooie gaan, maar het maakte me in-en intriest, hij meldde me doodleuk " lig er niet wakker van, dit is pure verveling en dat hij opstandig is en niet tegen regels kan is gewoon omdat hij jou kopieert"
En dan moet je zwijgen en slikken,........en enkel Chattheo voor ogen houden,......want het feit dat er spanningen zijn tussen mij en zijn papa zal ook geen goed doen aan heel de situatie.
Acties zijn ondernomen, dit wordt uitgespit tot op het bot, met of zonder de biologische vader,.......ik weet dat Big enorm achter me staat en me steunt,......ik hoop alleen dat onze relatie sterk genoeg is om dit traject samen af te leggen,.......en anders zal het alleen zijn, want ik laat mijn kind dat traject niet alleen afleggen,.......
0 comments:
Post a Comment