Ik heb gisterenavond een avond om in te kaderen gehad met mijn zoon,.........en ondanks het emo-gehalte heb ik genoten van deze moment, dit is waar ik altijd van droomde een warm contact tussen zoon en mama waar ruimte is voor eerlijkheid, gezelligheid en warmte,.......
Gisterenavond was het tijd om Chattheo in te schrijven in zijn nieuwe school,.......Carrie heeft toegegeven, hij zal de richting sport-L.O. volgen op technisch niveau,......we duimen nu op een B-attest dat hij kan doorstromen naar het 2de jaar, anders wordt het jaar 1 dubbelen,.........we vertrokken zonder Big die duidelijk zin had in tijd alleen en ik begrijp dat volledig, ook ik vind het af en toe jammer het huis nooit meer voor mezelf te hebben,......
Al grappend gingen we de deur uit, dat kind nummer 3 achter bleef bij de spelconsole en dat wij pintjes gingen drinken dan :-), toen we in de "nieuwe" school aankwamen waren Chattheo zijn eerste woorden, "dit is de school waar ik vorig schooljaar naartoe wilde", er werd dus een grote spiegel voorgehouden,.....want Carrie en Big kozen uiteindelijk voor zijn huidige school omdat we er zelf zo enthousiast over waren en het echt vlakbij is.
Het inschrijven verliep heel vlot, de info hebben we overgeslagen aangezien we die vorig jaar al kregen,......bij het buitenlopen liepen we al 2 kids op het lijf die Chattheo kent uit het voetbalverleden, succes verzekert vrees ik,.......
En zoals afgesproken gingen we wat drinken, nadat zijn vader keurig was ingelicht en Chattheo nog een leuk verhaaltje op de mouw had gespeld, het ging als volgt " Een scout van voetbal Antwerp ( van alle ploegen) zou Chattheo gespot hebben via de blog van het voetbal waar elke week een filmpje wordt gepost als wedstrijdverslag, die scout zou op het werk van zijn papa zijn geweest om te melden dat Chattheo wordt gescout"
Dikke zever natuurlijk, maar Chattheo in de wolken,.........en ik moet zwijgen, want ik kan de ballon niet doorprikken die zijn vader zo flink heeft opgelaten, waarom doet hij dit,.......omdat hij als vader niks anders te bieden heeft???
Maar het zette de toon, je zag Chattheo groeien en stralen en hij opende zich,........hij praatte spontaan, dat hij wel wist dat zijn gedrag een probleem was en dat hij het echt probeerde, maar dat het soms te sterk was,........maar hij stemde wel in om samen met me en specifieke begleiding eraan te werken,.......in de taverne waar we ons in de zeteltjes neervleide, ging het gesprek gewoon verder, we maakten zelfs samen bij een hapje en een drankje een weekmenu samen, volgende week wordt dus een menu op maat van Chattheo, maar hij koos goed en geen gezeur volgende week over "ik lust dat niet",........
Maar het gesprek kende ook een gevoelige wending, eentje dat me echt raakte en die de essentie van een samengesteld gezin blootlegde,..........van zijn vader ging het over naar Big, die in mijn ogen echt enorm veel doet voor Chattheo, een stuk mee zijn leven opoffert en zich inzet voor de opvoeding van Chattheo,.......maar die laatste zijn reactie was heel duidelijk "ik kan Big niet in mijn hart toelaten, enkel respecteren, want al wat hij voor mij doet, is omdat hij van jou houdt, niet omdat hij van mij houdt", deze uitsprak bracht Carrie uit evenwicht, maar na een nachtje slapen vrees ik dat het de zaken bij naam noemt, want stel dat Big zijn zoon bij ons full-time zou zijn, zou ik dan uit liefde voor het kind dingen doen of uit liefde voor Big, stof tot nadenken,............
Maar het bracht mij en Chattheo dichter bij elkaar,.......en ik ga nog met mijn kind een pintje pakken,.......hij blijft natuurlijk de zoon van hé :-) :-)
0 comments:
Post a Comment