Twijfel

In mijn vorig blogleven, konden jullie alles lezen over mijn vriendinnen, nu is Carrie het type madam die zich helemaal geeft of totaal niet, tussenweg is moeilijk, op gebied van vriendschappen, maar er is hoop, ik begin meer en meer te begrijpen dat er verschillende vormen van vriendschap zijn,......en dat ook de minder diepgaande ook heel fijn kunnen zijn,......

Dit blogje gaat over Samantha,......mijn vriendin/collega,......door het feit dat wij samen werken en heel de dag onze gal spuwen via skype, heb ik met haar heel veel contact en delen we op virtuele wijze ons lief en leed,.........

Samantha is in het paradijs slecht bezig en niet alleen hier,.....maar ook thuis heb ik vernomen, maar daar gaan we niet over uitwijden,......arriveert om 10u30 in het paradijs en op dinsdag en vrijdag vertrekt ze om 12u weer naar de kapper om een uur later weer te komen, zodat ze rond 16u weer kan vertrekken, regelmatig komt ze niet opdagen,......wat op zich niet echt kan naar andere collega's toe,.....want de rest komt wel keurig op tijd, Carrie doet haar best maar durf ook al eens na 9u binnen te waaien, :-),......dat Samantha haar werk een achterstand oploopt daar hoeft geen tekening bij , wat bij Miami serieus parten begint te spelen, maar echt confronteren doet hij natuurlijk niet, hij laat het gedogen toe en trekt werk bij haar weg, dat wordt doorgegeven aan Soloslim, degene die eigenlijk verantwoordelijk is voor de kantoorgebouwen en dat maakt Samantha dan weer woedend en doet ze steeds minder en minder, nu er zijn zaken gebeurd waarin ik Samantha heel goed begrijp, maar haar reactie is totaal fout en het lijkt heel fel op het gedrag van Chattheo,.......:-), dus het is herkenbaar,......

Ze meldt me al een tijdje dat alles haar teveel wordt en ik voel dat langs ene kant wel aan, ze heeft 3 kids,......en staat zo goed als alleen voor alles thuis en ook al heeft ze de problemen hier en thuis voor een stuk aan zichzelf te wijten, iets wat ze niet echt wil horen, maar dat Carrie toch niet tegenhoudt om dat haar te melden :-),........wat niet wil zeggen dat ik heel goed begrijp dat het allemaal wat veel wordt,......

Maandag meldde ze dat ze door hevige hoofdpijn niet op kantoor zou zijn,......iedereen reageerde, ze is op weekend geweest en een dagje nodig om al de was en de plas voor elkaar te krijgen, gisteren volgde een mail dat het nog steeds niet beter was en ze een doktersafspraak had gemaakt,.....toen ik haar later op de dag op skype kreeg, was het een verdrietige vrouw, ze is doorverwezen naar een psycholoog, omdat de dokter een vermoeden van burn-out op tafel gooide,.......en ze thuis niet echt steun kreeg,.....

Maar ik krijg het gevoel niet van me af, dat dit allemaal een gespeelde rol is, dat dit haar allemaal goed uitkomt,.........om haar huishouden weer op rails te krijgen en de communie van haar oudste zoon te regelen die dit Pinksterweekend zij vormsel krijgt,......en om een duidelijk statement te maken naar Miami toe, dat hij haar "nodig" heeft, want niemand anders beschikt hier over volmachten,......noch machtig om de betalingen uit te voeren,.......en dan is er weer de andere kant die me zegt dat ik haar vriendin ben en haar moet steunen, want in nood kent men zijn echte vrienden, dus ik ben in twijfel of ik haar moet bezoeken en haar moet steunen,......wat zouden jullie doen????