Ik begrijp iets niet,.........nu er zijn wel meer dingen die ik niet begrijp, maar alles wat mijn zoon aanbelangt, daar heb ik nogal een sterk buikgevoel over.
Maar wat ik niet begrijp is dat hij enkel pubert op school, oké thuis zucht hij en vlucht hij weg in de wereld van youtube en facebook, maar op zich is dat niet vreemd, op zijn leeftijd zonderde ik me ook het liefst af van mijn ouders en gingen mijn gedachten enkel uit naar mezelf :-).
Maar er zijn hier geen toestanden van slaan met de deuren, noch van roepen en tieren, hij heeft me nog nooit een "trut" genoemd, terwijl ik zeker weet dat ik mijn vader "klootzak" noemde in mijn puberjaren,......hij spreekt niet tegen, hij doet meestal wat ik vraag, behalve zich met zeep wassen op het voetbal en schoolpapier klasseren daar moet ik hem extra voor in de gaten houden, maar verder is dat een rustig, braaf en beleefd kind.
Als ik zijn "schoolperikelen" in het paradijs vertel, vallen ze daar uit de lucht, want telkens wanneer hij er komt zijn ze van hem onder de indruk hoe beleefd en rustig hij is,.....wat ook echt zo is. Met de examens heeft hij voor mij neus zitten studeren, heeft nooit iemand gestoord, zelfs mij niet.
Maar wat is het probleem dan,.....ik zou liever hebben dat hij me "trut" noemt, dat zou ik ervaren als normaal puberen, liever de roep en slaan met de deuren toestanden, want dat zijn zaken die je kan kanaliseren. Wat school betreft, ik heb er geen vat op, omdat ik het gedrag niet kan inschatten, zou me graag eens vermomd opstellen om hem te observeren, misschien dat ik dan stijl achterover val, van de etter die ik op de wereld heb gezet, of denk ik, is het dit maar????? Dat hij het ten huize sex and the city uithangt, dan beleef ik het, dan voel ik het,....nu blijft het steken in een mistbank en kan ik het enkel op papier lezen.
Maar ik ga het proberen een stuk los te laten,.......en hem met zijn neus tegen de muur te laten lopen, ook wat leren en taken betreft,..... school is zijn verantwoordelijkheid, ik zal helpen wanneer hij het vraagt en zal achter de schermen volgen, maar verder laat ik het gaan, want ik vrees dat ik er ziek van ga worden en dat kan de bedoeling niet zijn. Want de stress van het niet te kunnen controleren is groter dan de controle zelf,....
En waarschijnlijk is dit puberteit,........en nu begrijp ik hoe moeilijk het is,.........
Tuesday, February 19, 2013
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
0 comments:
Post a Comment