Radeloos, dat woord beschrijft perfect hoe ik me voel, na het telefoontje van de zorgcoördinator die op school van Chattheo de probleemkinderen voor zich neemt. En ja hoor, Chattheo behoort tot die laatste groep. In het begin voldeed hij aan zijn "volgkaart", werkte flink mee, gedroeg zich, punten stegen en ik was hoopvol, die hoop is door een telefoontje totaal in diggelen geslagen.
Ik wist wel dat voor de vakantie zijn gedrag bergaf ging, maar dat de school weer verdere stappen onderneemt, dat heeft Chattheo weer flink verborgen gehouden. Waarom is een mailtje zo moeilijk om me op de hoogte te houden en word je telkens op een harde manier geconfronteerd.
En het is echt wel 5 voor 12, want de "volgkaart" is een "gedragskaart" geworden, wat inhoudt dat na 3 strafstudies die verbonden zijn aan de kaart wanneer ze niet in orde is, dat Chattheo zal geschorst worden.
Hij wordt 13, mijn grootste nachtmerrie lijkt wel waarheid te worden, degene van ouder heeft zoon niet onder controle en dan blijf ik mezelf de vraag stellen, wat doe ik in godsnaam fout,.....het ik het hem teveel naar zijn zin gemaakt, teveel verwend?? Ben ik niet liefdevol genoeg of heb ik een kind op de wereld gezet met een gedragsstoornis of nog erger met een psychische afwijking, het snijdt mijn hart momenteel in stukken, het maakt me zo bang. En volledig radeloos, omdat ik niet weet hoe ik in hier moet met omgaan, wat moet ik doen om door te dringen dat hij zo fout bezig is, dat de eindhalt de gesloten instelling van Mol zal zijn???
Moet ik hem laten doen?? En stoppen met die moordende controle, want alles controleer ik en elke keer is het zo teleurstellend te achterhalen dat hij liegt, zaken verborgen houdt, wanneer gaat hij inzien dat hij alles heeft of beter gezegd, had. Want ik vrees dat het internet en GSM verboden wordt en het gaan fietsen naar vriendjes ook. Voetbal mag, maar hij zal om 19u45 in mijn wagen moeten zitten of ik breng hem de volgende dag niet. Verder zal snoep en zijn speciale lunchpakketjes die ik speciaal maak omdat hij anders niet eet tot het verleden behoren, net zoals ik iets anders klaarmaak wanneer ik nog maar denk dat hij het niet zal lusten,.......
Ik ga ook ophouden met elke keer mijn energie erin te steken om een gesprek te hebben een knuffel te krijgen, het put me uit en ik krijg niks terug. Neen, mama is de zaag en het liefst van al wil hij gerust gelaten te worden, alleen met het internet en zijn "virtuele" vrienden. Alles wat ik doe is hem controleren, hem wijzen om wat hij moet doen en zeker niet mag vergeten en voor de non-believers het is behoorlijk zwaar en zeker wanneer je ondervindt dat al jouw energie eigenlijk nutteloos is. Net voor de vakantie komt hij thuis met een test van wiskunde, alléé Big heeft hem gevonden met als resultaat 3/15 en neen, hij had hem wel gestudeerd want ik heb hem zelf ondervraagd, maar Chattheo was het vergeten dat hij een geodriehoek en passer nodig had en uiteraard kon hij de oefeningen dan niet maken en dat is zo schrijnend, moet ik dan elke morgen zijn schooltas zelf maken???
Radeloos, ik ben echt radeloos,..........
0 comments:
Post a Comment